انسان‌ها از رابطه “بوجود” می‌آیند،
در رابطه “رشد” می‌کنند،
در رابطه “آسیب” می‌بینند،
و در رابطه “ترمیم” می‌شوند؛
همه چیز به رابطه‌ها مربوط است.
((اروین یالوم))

امروز فهمیدم که قد و قواره‌ی بعضی انسان‌ها بسیار کوتاه است. بسیار کوتاه‌تر از آنچه که فکرش را می‌کنی.
اینکه دو جایزه ادبی برده باشند، چیزی به مرام و منششان اضافه نمی‌کند، اگر بامرام نباشند؛ فقط توهم برشان می‌دارد.

وای به حالِ جامعه‌ای که قشر کتابخوان و متفکرش چنین می‌اندیشند.
وای به حال جامعه‌ای که برای بالا بردن خود، بقیه را پایین می‌کشند. برای اعتبار دادن به موقعیت خود، از اعتبار بقیه مایه می‌گذارند.
چنین ذهن‌های بیماری در مرداب‌ عظیمی به سر می‌برند و هر کس را که از کنارشان رد می‌شود، به درون آن می‌کشند.

چنین تجربه‌هایی، عجیب تلخ هستند و دردآور اما لااقل چشم و گوش آدم را باز می‌کنند. و من مدتی‌ست که شناخته‌ام این فضای مسموم را و خوراکی به افعی‌های روی شانه‌شان نداده و نخواهم داد.

تصویر:
andrewscott_art@