عشقِ رویاییِ من
ققنوسی‌ست
که در سکوت لب‌هایت می‌میرد
در آبیِ نگاهت جان می‌گیرد.
می‌میرد، جان می‌گیرد.
می… می…میرد
جان می‌گیرد.
رویایِ عشق تو اما
سرابی‌ست
که هر چقدر به سمتش می‌دوم
دورتر می‌شود و
هر چقدر دست دراز می‌کنم
نامرئی‌تر!
اینگونه است
که من میان دور و نامرئی،
نامرئی و دور
روزی چند بار گم می‌شوم!
ادامه دارد…
آخرین دیدگاه‌ها