بچه مدرسه‌ای داشته باشی، شروع مدرسه یعنی گرفتن انواع و اقسام ویروس‌ها از مدرسه. خب از سوغات امسال هم بی‌نصیب نبودیم. چند روز سخت گذشت اما خوشبختانه با استراحت و مراقبت جمع شد. بعضی کلاس‌ها کنسل شد، بعضی انلاین شد و…

واقعا به خودم تبریک گفتم که پنج روزه جمعش کردم هر چند هنوز صدام گرفته و حس بویایی ندارم و علائمی مثل یهو خالی کردن‌ها و‌… هست.

چهارشنبه باشگاه رفتم بعد دو جلسه غیبت و امروز هم به هنرجوهام رسیدم و هم گروه‌نوازی رفتم.

درسته هنوز صدای کمانچه‌م جا داره بهتر شود اما واقعا در کنار تلاش استاد و مربی گروه، واقعا به خودم تبریک گفتم که با چنان سرعتی با گروه همنوازی می‌کردم. من که به خاطر شرایطم از اوایل شهریور گروهنوازی را خیلی پیگیری نکردم و کلاس‌های کمانچه‌م را کنسل کردم. امروز داشتم با کسی همنوازی می‌کردم که یک سال و نیم زودتر از من شروع کرده و برخلاف دور شدن‌های اجباری در این مدت به خاطر شرایط بدنی‌ام، این مدت را هم کامل کار کرده بود!

از همه‌ی این حرف‌ها بگذریم. کنسل کردن همه چی به واسطه‌ی ناقل بودن، مخصوصا بعد از گذشتن از روزهای سخت اول، این فرصت را به من داد، بیشتر منزل باشم و به دور از فضاهای مجازی کمی زندگی کنم. غذا درست کنم بدون اینکه فکر کنم زود تمام شود تا به کارهای خودم برسم یا نگران باشم پادکست گوش ندادم، بعد از باشگاه با ماشین دوری تو محل بزنم و گرمای خورشید را روی پوست و موهام احساس کنم و سعی در تشخیص میزان‌نما نداشته باشم، فقط لذت ببرم از آهنگ و…

خلاصه کمی زندگی کردم.

زندگی را احساس کردم، بدون اینکه افسار احساساتم را به خبرهای بد اینستاگرام و چند پست نمایشی بدهم. فکر کردم آرامش من، پیشرفتم در هر زمینه‌ای به من و درون و شرایطم مرتبط است و این را باید خودم احساس کنم بدون دیدن بزرگ‌نمایی‌های الکی در فضای مجازی. واقعا حال خوبی را تجربه کردم. با اینکه تمام صفحه‌هایی که دنبال می‌کنم ادبی و روانشناسی و موسیقیایی و کاربردی هستند اما واقعا فضای مجازی اجازه‌ی زندگی کردن به معنای واقعی را از ما گرفته. و خوشحالم که چنین تجربه‌ای داشتم.

واقعیت اینجاست این روزها همه در تلاشیم که ادامه بدهیم بدون اینکه فروبپاشیم و کم بیاوریم. زیر فشار اقتصادی و سایه‌ی جنگ باید به هر روشی متوسل شد که سر پا ماند، که در جا نزد.

گاهی همینکه ادامه بدهی، همینکه باری بر دوش بقیه نگذاری، همینکه انرژی منفی ندهی، همینکه آنقدر خوب باشی دو نفر هم بواسطه تو حال خوب را تجربه کنند؛ عالی‌ست.

این روزها حتی حفظ ظاهر کردن هم توان و انرژی و اراده می‌خواهد. اینکه وسط اینهمه بلبشو هنوز داری هدف‌هایی را دنبال می‌کنی، مسئولیت‌هات را انجام می‌دهی عالی است.