نه مرا به یاد خواهد آورد
نه لبخندم را
نه حتی سکوتم را
آینه را میگویم.
راست میگویند:
رازش روشنایی، ضعفش تاریکی
و قدرتش در فراموشیست.
من اما
تصویرم را
در ذهنِ خالیِ آینه ثبت کردم
و برای لحظهای
نگه داشتم قطار سریعالسیر زمان را.
آینه
به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
دستهها
- وبلاگ (979)
- اشعار برگزیده (70)
- شعرهای ترجمه شده (25)
- شعرهای فارسی (42)
- شعرهای کُردی با ترجمه (2)
- برگزیدگان (2)
- توسعهی فردی (14)
- جملههایی از جنس نور (12)
- عکسنوشته (4)
- فهرست تمامی مطالب (4)
- موسیقی (1)
- نوشتههای من (870)
- My english writing (34)
- اعترافبازی (54)
- خاطره بازی (7)
- خودنگاری (234)
- داستانک (5)
- دلخوشیهای من (56)
- رقصِ انگشتها (33)
- شعر (225)
- عکسنوشته (51)
- کاریکلماتور (1)
- کمی بلند بلند فکر کردن (119)
- معرفی فیلم (17)
- معرفی کتاب (18)
- جستار (6)
- داستان بلند و رمان (5)
- داستان کوتاه (2)
- داستانک (1)
- هنوز در سفرم (13)
- واژهبازی (1)
- اشعار برگزیده (70)
آخرین دیدگاهها