برشی از شعر رُکسانا، روحِ دریا و عشق و زنده‌گی، از احمد شاملو
((شاید به هم باز رسیم:
روزی که من به‌سانِ دریایی خشکیدم،
و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی.
اما اکنون میانِ ما فاصله چندان است که
میانِ ابرهایی که در آسمان و انسان‌هایی که بر زمین سرگردان‌اند…))
عکاس…
آخرین دیدگاه‌ها