تا روزی که بود
دست‌هایش بوی گل سرخ می‌داد
از روزی که رفت
گل‌های سرخ
بوی دست‌های او را می‌دهند.
((واهه آرمن))
دنیا را
از دریچه‌ی چشم‌هایش می‌دیدم همیشه.
این روزها اما
دریاچه‌ای شده است و
من قویی گُم کرده راه!
عکاس: ناشناس
دسته‌ها
- وبلاگ (995)
- اشعار برگزیده (70)
- شعرهای ترجمه شده (25)
- شعرهای فارسی (42)
- شعرهای کُردی با ترجمه (2)
- برگزیدگان (2)
- توسعه‌ی فردی (14)
- جمله‌هایی از جنس نور (12)
- عکس‌نوشته (4)
- فهرست تمامی مطالب (4)
- موسیقی (1)
- نوشته‌های من (886)
- My english writing (34)
- اعتراف‌بازی (56)
- خاطره بازی (7)
- خودنگاری (240)
- داستانک (5)
- دل‌خوشی‌های من (58)
- رقصِ انگشت‌ها (39)
- شعر (225)
- عکس‌نوشته (51)
- کاریکلماتور (1)
- کمی بلند بلند فکر کردن (119)
- معرفی فیلم (17)
- معرفی کتاب (18)
- جستار (6)
- داستان بلند و رمان (5)
- داستان کوتاه (2)
- داستانک (1)
- هنوز در سفرم (13)
- واژه‌بازی (1)
- اشعار برگزیده (70)
آخرین دیدگاه‌ها