خیلی اتفاقی آهنگ “معنیِ گذشتن و رفتن پیوسته” را شنیدم بعد از مدت‌ها.
فکر کردم سال نود و نُه چقدر این آهنگ را گوش می‌دادم، بعضی قسمت‌هاش را چقدر دوست داشتم.
که برای هر فردی، هر رابطه‌ای، هر هدف و رویایی قابل درک است.
“تو” می‌تواند یک دوست باشد، یک رویا باشد، زندگی باشد، خودت باشی، حتی معبودت باشد!
عجیب این که قسمت‌های دیگری از آهنگ را زندگی کرده‌ام این مدت!
که آن روزها هرگز فکرش را هم نمی‌کردم و اگر کسی این حرف را می‌زد به نظرم پیش‌بینی‌ِ نامحتمل و غیر قابل انتظاری بود.
اما زندگی‌ست دیگر!
آخرین دیدگاه‌ها