دوئل
به چشمهای زنی که در آینه
هفت تیرش را به سمتم
نشانه رفته،
چشم میدوزم.
تا بیایم ماشه را بچکانم
شلیک میکند
نقش زمین میشوم!
همانگونه که نقشههایم نقش بر آب میشوند.
عکس: میرزا احمد
دوئل
به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
دستهها
- وبلاگ (979)
- اشعار برگزیده (70)
- شعرهای ترجمه شده (25)
- شعرهای فارسی (42)
- شعرهای کُردی با ترجمه (2)
- برگزیدگان (2)
- توسعهی فردی (14)
- جملههایی از جنس نور (12)
- عکسنوشته (4)
- فهرست تمامی مطالب (4)
- موسیقی (1)
- نوشتههای من (870)
- My english writing (34)
- اعترافبازی (54)
- خاطره بازی (7)
- خودنگاری (234)
- داستانک (5)
- دلخوشیهای من (56)
- رقصِ انگشتها (33)
- شعر (225)
- عکسنوشته (51)
- کاریکلماتور (1)
- کمی بلند بلند فکر کردن (119)
- معرفی فیلم (17)
- معرفی کتاب (18)
- جستار (6)
- داستان بلند و رمان (5)
- داستان کوتاه (2)
- داستانک (1)
- هنوز در سفرم (13)
- واژهبازی (1)
- اشعار برگزیده (70)
آخرین دیدگاهها