سی و یکم اردیبهشت ماه که مدرسه‌‌ی پسرم تعطیل شد، به خودم گفتم این چهار ماه باید برنامه‌ت انعطاف پذیر باشه شهلا.
بچه ممکنه هر لحظه خسته بشه، حوصله‌ش سر بره، گشنه‌ش بشه، بریز بپاش کنه، در یخچال و کف آشپزخونه چسبناک و آغشته به آخرین خوراکی‌ای که خورده باشه، گیر بده به بازی آنلاین و یا بد موقع بخواد بیرونش ببری، یا رستوران بِبَریش و…
ممکنه ازت بخواد باهاش فیلم ببینی یا کتاب بخونی، سر تایم مورد نظر عقب بندازه و بعد تو مشغول کارت شدی ازت بخواد بری باهاش وقت بگذرونی!
هنوز برنامه‌ی بعضی فعالیت‌هاش معلوم نشده و ممکنه کلی به رفت و آمدها هم اضافه شه.
ممکنه صبح دیر بیدار شه و تو نتونی روتین معمولت رو داشته باشی برای کارهات.
خلاصه باید کنارش باشی، بهش دل بِدی. نهایتا خرداد رو سبک‌تر ولی تابستون جدی‌تر همراهیش کنی.
برنامه‌هاش که مشخص شد، تو می‌تونی به کارهات برسی. زمان خلوتت رو پیدا می‌کنی، برای زمان‌هایی که ناچاری منتظرش بمونی، تا کلاسش تموم شه و با هم برگردین، فکری می‌کنی و…
عکس:
penguinhome8764@
آخرین دیدگاه‌ها