نمی‌دانم چرا بعضی روزها صدای مرغ‌های عشق کلافه‌ام می‌کند اول صبح؟

و امروز یکی از همان بعضی روزها بود. اما دیدن آسمانِ ابری در شیشه‌ی پنجره ورق را برگرداند!

عکس را با چشم‌های خواب و بیدار گرفته‌ام و متوجه لرزش دست و عدم وضوحِ تصویر نشده‌ام.

بر وسوسه‌ی پاک کردن عکس غلبه کردم، قرار نیست همه چیز در بهترین و ایده‌آل‌ترین شکل ممکن خودش باشد.

بماند یادگار در ستایشِ کامل نبودن!