خسته‌ایم.
به اندازه‌ی خبرهای بد سرزمینمان
به اندازه‌ی رویاهای سوخته
آرزوهای مچاله شده
به اندازه‌ی اندوهی
که سال‌هاست در دل و جانمان جا خوش کرده
و خیال رفتن ندارد.
خسته‌ایم
به اندازه‌ی سینماهای سوخته
کشتی‌های به آتش کشیده شده
هواپیماهای به مقصد نرسیده
قطارها، اتوبوس‌ها و سواری‌های در راه مانده
و معادنی که جان می‌گیرند
برای لقمه‌ای نان!
خسته‌ایم
به اندازه‌ی دریاچه‌های خشک شده.
جنگل‌های به غارت رفته.
سیلاب‌های مهار نشده.
سازه‌های آوار شده.
و آب و هوای آلوده.
کاش می‌شد خوابید
و هرگز بیدار نشد.
آخرین دیدگاه‌ها