تنها او بود که جامه به تن داشت و
آستینش از اشک تر بود…
((احمد شاملو))
و به هیچ کجای دنیا نیست
وقتی آستین‌هایمان تر می‌شود.
به هیچ کجا…
–
تراژدی بزرگی‌ست
وقتی بیرون می‌زنی وُ
جایی برای رفتن نداری!
ته دره‌ی دنیا
به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
دسته‌ها
- وبلاگ (995)
- اشعار برگزیده (70)
- شعرهای ترجمه شده (25)
- شعرهای فارسی (42)
- شعرهای کُردی با ترجمه (2)
- برگزیدگان (2)
- توسعه‌ی فردی (14)
- جمله‌هایی از جنس نور (12)
- عکس‌نوشته (4)
- فهرست تمامی مطالب (4)
- موسیقی (1)
- نوشته‌های من (886)
- My english writing (34)
- اعتراف‌بازی (56)
- خاطره بازی (7)
- خودنگاری (240)
- داستانک (5)
- دل‌خوشی‌های من (58)
- رقصِ انگشت‌ها (39)
- شعر (225)
- عکس‌نوشته (51)
- کاریکلماتور (1)
- کمی بلند بلند فکر کردن (119)
- معرفی فیلم (17)
- معرفی کتاب (18)
- جستار (6)
- داستان بلند و رمان (5)
- داستان کوتاه (2)
- داستانک (1)
- هنوز در سفرم (13)
- واژه‌بازی (1)
- اشعار برگزیده (70)
آخرین دیدگاه‌ها