همه در ابعاد مختلف زندگی اهمال‌کاری داریم اما به نسبت‌های مختلف. ما در بخش‌هایی از زندگی بهتر عمل می‌کنیم و در بخش‌هایی نه.

١. دست از سرزنش کردن و مچ‌گیری خودت بردار. صداهای منفی و کمالگرایانه را خاموش کن. به خود احترام بگذار.

٢.طولانی‌ترین سفرها با قدم اول شروع می‌شوند. قدم اول را بردار، بقیه وسایل را در طول سفر فراهم کن.

٣.موفقیت‌ در ابعاد دیگر زندگی و کارهایی را که با موفقیت انجام داده‌ای در گذشته را ببین. به پشتوانه تجربه‌های موفق‌ات قدم بردار.

٤.گروه حامی دوستانه‌ای داشته باش که تو را تحت‌نظر بگیرند و همراه و مشوقت باشند.

٥.از آدم‌های متخصص و موفق در آن کار کمک بگیر.

٦.اجازه اشتباه کردن به خودت بده.

٧.برنامه‌ای سبک برای شروع فعالیت مورد نظر داشته باش.

٨.ترس از شکست و قضاوت را کنار بگذار.

٩.ببین نارضایتی از خودت در فعالیتی که پشت گوش انداختی چه آسیب‌هایی به تو زده.

حس ضعف و ناتوانی، ترس و بی‌ارزشی و اضطراب انجام کار را در تو بیشتر کرده، باورمندی به خودت را کاهش داده، حتی کم کم در قسمت‌های موفق زندگی هم تاثیرهای مخربی می‌گذارد. درد تحقیر را چشیدی و…

((تو هیچ‌وقت درست نمی‌شی، شل و ولی. فس فس می‌کنی، تنبلی، بی‌دست و پایی، اهمال‌کاری، سه ماهه میخوای رژیم بگیری، تو که نمی‌تونی تناسب اندام داشته باشی دیگه هیچی، این فایل رو چه هفته‌س می‌خوای گوش بدی، این کتاب رو دو ساله نخوندی، کدوم شنبه باشگاه میری بالاخره؟ کی زبانت رو شروع می‌کنی؟…))

١٠.از اثر مرکب شروع کن. با قدم‌های کوچک شروع کن، دانه بپاش و حس ارزشمندی و توانستن را در خودت بوجود بیار. اعتماد و باورمندی را بیشتر کن.

((فقط یه قند کمتر از دیروز بخور، یه قاشق کمتر پلو، یه طبقه را با پله بالا برو، مسیر کوتاه رو پیاده‌روی کن به جای ماشین سواری، یه خط از کتاب رو بخون، یه ربع زودتر بیدار شو، پنج ثانیه خشمت رو نگه دار…))

١١.با والد سختگیر و کمالگرای درونت گفت‌وگو کن.

((قراره از خود دیروزم بهتر شم، مهم نیست دیر شروع کردم. ))

مطالب فوق برداشتی آزاد از صحبت‌های دکتر آقازاده است.