در پستی اینستاگرامی ده کلمه‌ی مورد علاقه‌ی آلبر کامو را خواندم. اینکه این ده کلمه را خود کامو نوشته یا بر اساس میزان دفعاتی که در نوشته‌هایش تکرار شده‌اند، جدا شده‌اند یا هر روش دیگری را نمی‌دانم.

اینکه در چه سنی و در چه شرایط روحی آن‌ها را نوشته را هم نمی‌دانم.

کلمات آلبر کامو عبارتند از:

دنیا، رنج، زمین، مادر، انسان، بیابان، شرف، فقر، تابستان، دریا.

به کلمه‌‌های منتخب خودم فکر می‌کنم. به اینکه کدام یکی اولویت دارد به دیگری. به اینکه ده سال پیش چه بوده این کلمات و ده سال آینده چه کلماتی هستند.

انسان، رنج، پدر، عشق و محبت، آسمان، مرگ و زندگی، علم، هنر، ادبیات، موسیقی، رهایی.

و اگر بخواهم به این لیست چند مورد دیگر اضافه کنم، شاید سراغ مفاهیم انتزاعی همچون اصل عدم قطعیت، نسبی‌گرایی، ابهام، تصادف و احتمال، ناپایداری، پذیرش، جبر و اختیار می‌روم.

کوه و سنگ هم همیشه برایم جذاب بوده‌اند.