عجیب نیست، منتظر اتفاقی خارق العاده‌ای هستم در سایتم!
در حالیکه گاهی فقط سری اینجا می‌زنم. حتی شعرهای جدی و تازه‌ترم را اینجا ندارم. از روزمره‌ترین اتفاق‌ها می‌نویسم و بیشتر اوقات از حال بدی‌هام. خلاصه حتی برنامه‌ای منسجم برای بعضی قسمت‌های سایت ندارم و دلم نمی‌خواهد جز یکی از هزاران سایت چهارچوب‌دار باشد مرتبط با موضوعی خاص.
می‌خواهم رها و آزاد بنویسم. از روزمره‌ترین‌ها از ترس‌ها، ضعف‌ها، اضطراب‌ها، دردها و هر چه که به عنوان یک انسان مدام درگیرش هستم.
بالاخره روزی دیده می‌شود.
ایمان دارم به دانه‌ای که می‌کارم.
حتی اگر در سایه‌ی درختم نتوانم دمی بیارامم.
حتی اگر نباشم آن روز…
از طرفی بزرگ‌ترین دستاورد نوشتن، همان زمان نوشتن بدست می‌آید در آرامش، تخلیه‌ی روحی و ذهنی که منسجم می‌شود و…
آخرین دیدگاه‌ها