٭روئیدی در قلب من
به‌سان گل کوچکی
که کنار دیوار می‌روید؛
همین‌قدر ناخواسته عاشقت شدم.
٭ستاره را بر زخمم مالیدم
همچون مداد پاک کن،
آنگاه زخمم پرتوی شد
که قلمم را مانند دوات در آن فرو می‌برم
و می‌نویسم.
می‌خواهی راز اقتدارم را بدانی؟
“زخمم هرگز خشک نمی‌شود”
آخرین دیدگاه‌ها