تا حد مرگ خسته‌م یکشنبه‌ی دیگه‌ای هم گذشت! یکشنبه‌ای

روی صندلی می‌نشینم دنیا را می‌گردم تلویزیونم را خاموش

وقتی بین دو راهی قرار می‌گیری. وقتی نه دلت

  به سکون و سکوت عجیبی که مثل پیله‌ی

تو زندگی گاهی یکهو حس می‌کنی خیلی بی‌پناه شدی،

و بالاخره بغض آسمان ترکید! در اوج خوشی صحبتی

پنجره‌ی بالکن باز است و هوای خنک اخرین شب‌های

پرسید؟ چطوری گفتم: یه وقتایی خوب، یه وقتایی کمتر

امروز احساس می‌کردم از طوفانی گذشته‌ام!     این

سومین روز است که به اتاقی پناه آورده‌ای که