یه سری آدم‌ها هستند، مدت طولانی هم ازشون بی‌خبر

در خواب از پله‌ای سقوط می‌کنم سقوط می‌کنم و

برعکس صبح که با حال نزاری از آنهمه خواب

کتاب “کبریت خیس” و “شاعری با یک پرنده‌ی آبی”

به چشم‌های زن نگاه می‌کنم. هنوز برق جوانی در

به لب‌هایم خیره می‌شوی به کلماتی که به دیواره‌ی

بیایید تبخیر و میعان و انجماد را از چرخه‌ی