اعتراف میکنی یک آن فکر کردی کاش همین الان

و باز هم تولدی دیگر… طلوع خورشید را در

“ناگهان متعجب شدم! “زنی” که سال پیش بودم، کجاست؟

ازدواج که می‌کنی اول یه خیابان با خانه پدری-مادری

باید همه چیز را از نو ساخت هیچ بادی

ما زنده‌ایم و زنده می‌مانیم حتی اگر با چند

دست و دلم به کاری نمی‌رود. نمی‌توانم برنامه‌ریزی کنم