دیروز دو ساعت و نیم از ظهر گذشته تازه

  دیروز باید گزارشی می‌نوشتم، مطلبی را دوباره می‌خواندم

صدای تیک‌تاک ساعت و صدای گنگ و ملایم کار

من بارها سپیدی زمستان را چُنان سیاهیِ شب زیسته‌ام

کمبود خواب داریم همه. هر طور برنامه را تغییر

  طوفان را پشت سرگذاشتیم. گاهی لازم است بزرگ

روز پرمشغله‌ای را گذرانده‌ای. به خودت که می‌آیی، می‌بینی

سرش را برمی‌گرداند، لب‌های باریک و قیطانی‌اش را به

  اصلا باورم نمی‌شود، مادر بودن چقدر دارد مرا