با وجود این که سعی می‌کنم به مهربانترین شکلِ

پسرت را بعد از چند روز با دلهره راهیِ

تا حالا پیش آمده هفت خان رستم را پیش

دو و نیم شب است، هنوز تب دارد. دستش

از هر طرف که می‌روی به دیواری نامرئی برمی‌خوری.

آن که می‌گفت: “مرگ هم روزی پیر می‌شود”، مگر

برف می‌بارد و این سفیدهای پشمکی خشکی، سرما و

بلعیده خواهیم شد بسان طعمه‌ای در دهان ماری نیمه

دیر وقت است اما می‌خواهم بنویسم حتی اگر فردا