شاید چشمه‌ای بجوشد از خوابِ پرستویی که از

ما کولیان همیشه آواره‌ در وطن شدیم ما دلدادگانِ

گردنبندی آویخته بود آسمان!

  وقتی غمگین بودم، وقتی دلم می‌گرفت، وقتی تنهایی

کاش دنیا یک اتاقِ خواب داشت، وقت‌هایی که خسته

جعبه‌ای از کلماتِ شیرین، یکی از برنامه‌هایم برای پیشکشی

چند وقت پیش داشتم نوشته‌های سال‌های گذشته را ورق

تصویری که از صبح جلوی چشم‌هام می‌آید تصویر پخش

بدون تعارف بگویم از اینکه کله‌ی سحر بیدار شوم