با دست‌های خالی این اثر را خلق کرد. شاخ

  بُهت بی‌قراری‌ای در دلِ سکوت و سکون و

کاش طلوع می‌کرد خورشید! کاش تاریکی و درد را،

دقت کرده‌ای وقتی گرسنگی از حد معینی می‌گذرد، اشتهایمان

اینکه صرفا لحظاتی از روز را ثبت می‌کنم، حداقل

سخت گذشت خیلی آنقدر که تمامِ مدتِ روز فکر

نترسیم از بافتن تهش که شکافت، دوباره می‌بافیم حتی

تا حالا فکر کردی بعد از مرگ چه اتفاقی

  عکاس: ناشناس کتابخانه‌ای شخصی در دلِ کتابفروشی! حسی