تهِ یک سری پذیرفتن‌ها، دلخوری کوچکی هست، آخه چرایی

و بالاخره هفدهم مهرماه رسید. تاریخی که گاهی دور

لحظه‌های پُرالتهاب مرا که آغشته به نبض شقیقه‌ای دردآلود

دلم می‌خواهد این روزها بگذرند هر چه زودتر. هفتم

سعادت بزرگی‌ست هنرجوی استادی باشی علاوه بر اینکه در

همیشه کنار ظرف گرد و بزرگِ کریستالی چای‌های تیبکی،

امروز عصر عزیزی که تمامِ مدتِ کوتاهِ آشنایی‌ در

  از لحظه‌های خوب هم باید نوشت حتی اگر

چندی پیش شروع به آموختن سازی کردم. اما مدت