٭زخمی که بر پیله ماند آغشته به بویِ خوبِ

٭هرچه دورتر می‌شویم دلتنگی بیشتر به دلم چنگ می‌زند

٭به پذیرش رسیده‌ام و همین برای گل دادن شمعدانیِ

  می‌سازند و ویران می‌کنند. دستی را می‌گیرند و

٭همیشه همین دلتنگی‌های نشسته میان روزمرگی‌‌هاست که پرنده‌ی خیال

هر دردی دور ریختنی نیست. بعضی دردها را باید

و خلاصه‌ی زندگی من رفتن از غربتی به غربتی

٭خیال داشتنت ماهی‌ِ مُرده‌ای‌ست بر موج‌های دریا که زیبا

٭از سرزمینی که در آسمانش دیگر هیچ ستاره‌ای چشمک

٭هر روز به تو فکر می‌کنم تا بتوانم خوابِ