* نه نمی‌توانی جلوی آمدنم را بگیری می‌توانی جاده‌ها

* تو مرده‌ای آسمان مرده پرنده‌ی مست حواست هست

زیر مجموعه‌ی خودم هستم مثل مجموعه‌ای که سخت تهی‌ست

از نفرتی لب‌ریز   ما نوشتیم و گریستیم ما

چند بیت از یک مثنوی از کتاب “به احترام

صبور مثل درختی که در آتش می‌سوزد و توان

.و مثل حرفی افتاده از تن جمله‌ای که می‌خواست

چه غریب ماندی ای دل! نه غمی، نه غمگساری

خنده بخیه است بوسه بخیه است فراموشی بخیه است